Transpirerende collega: verzorgenden geven tips

Inderdaad bleek ze een (volgens mij  oude) zweet lucht bij zich te dragen. Op de terugweg toen we  samen waren, heb ik gevraagd wat voor deodorant ze gebruikt  ik heb hierbij aangegeven dat deze bij haar in ieder geval niet voldoet en dat ik haar ruik. Ik heb haar geadviseerd om een andere deodorant te nemen en daarnaast  ook elke dag te douchen en schone kleding aan te trekken. Ze vond het niet erg dat ik het zei, zei ze. En ze zou gelijk die middag een andere deodorant gaan kopen.  Ik heb niet gezegd dat collega's bij mij waren klagen over haar lijfgeur maar sprak vanuit mijzelf. Ik gaf wel aan dat ik het vervelend zou vinden als collega's haar zouden gaan mijden vanwege haar geur.

We hebben haar zweetlucht niet meer geroken.'

'Een andere collega had erge last van zweetvoeten. Heb haar even apart genomen en gevraagd of ze dit wist. Ze gaf toe dat ze daar erg veel last van had en elke dag haar voeten waste en schone sokken aandeed. Ik heb haar de tip gegeven om daarnaast een voetendeodorant te gebruiken, schoenen na een dag dragen te luchten en als dat niet helpt langs de huisarts te gaan. Ik heb aangegeven dat ik een zoon heb die ook erg veel last van zweetvoeten had. Als hij zijn schoenen uit deed stonk de hele kamer en keuken. Hij had erg veel resultaat bij de behandeling die de arts voor had geschreven. Ze was erg blij met deze tip. Daar wist ze namelijk niets van.

Ze heeft er nu alleen nog last van als ze met heel warm weer een hele dag op blote voeten in slippers loopt. De garderobe kunnen wij nu weer binnen zonder vergast te worden. Deze collega wordt niet meer gemijd. Het bleek dat mensen die het al geroken hadden tijdens de pauze niet naast haar gingen zitten. Ik was blij dat ik het gezegd had.'
Riet

Misschien een idee, leg in het kantoortje of zusterpost een handfohn. Altijd handig met tekst 'okselfris' erop. Werkt echt en deppen met azijn, dit neutraliseert en werkt overtolligheid aan transpiratie weg. Na verloop van paar weken kan dan evt. een lekker geurtje gebruikt  gaan worden. Succes verzekerd.

Wanneer we patiënten cq bewoners adviseren, zijn we toch ook in staat dit aan onze collega's te vertellen cq verzoeken?

Lia 

'Zelf heb ik dat bij 2 collega's gehad. Ik heb er lang over nagedacht hoe ik dit nu het beste aan kan pakken en heb het volgende (na lang twijfelen) gedaan. Ik heb de desbetreffende collega even apart genomen en gezegd dat ik het heel erg moeilijk vind om hierover te beginnen maar als het mezelf zou betreffen, ik het ook op prijs zou stellen als iemand mij daarvan op de hoogte zou brengen. Daarop heb ik dus gezegd dat zij een transpiratiegeur bij zich draagt. De ene collega antwoordde dat zij door een ziekte niets meer ruikt en het op prijs stelt als wij haar hierop attenderen. De andere collega gaf ook aan het erg op prijs te stellen als iemand hierover iets zegt, niet in een volle teamkamer maar even apart. Mijn ervaring is dus dat het wel op prijs wordt gesteld als je hier melding van maakt, neemt niet weg dat het zeer moeilijk is om te zeggen. Ik ben van mezelf uitgegaan en ook ik zou het prettig vinden als iemand het tegen me zegt.'
Anoula 

'Meteen zeggen, op een nette, tactische manier! Ik zou deze collega apart nemen, want als het hele team ervan af weet, lijkt me dat niet prettig voor die collega, dan krijgt ze het gevoel - en terecht - dat er achter haar rug om gekletst wordt en dat is helemaal niet prettig. Zelf heb ik dit nog nooit meegemaakt, dat iemand dat tegen mij zei, gelukkig maar. Persoonlijk zou ik het prettig vinden als ze het me meteen zouden zeggen, dan kun je ook meteen actie ondernemen. Tenzij het van een bepaalde aandoening, of medicatie komt, maar als je dat niet weet, kan die persoon je dat ook vertellen. Dat betekent trouwens niet dat ze zich dan niet vaker zou kunnen omkleden of zou kunnen opfrissen.'
Christiaan

'Ik zou ze een busje deodorant geven, een handdoek, een washandje en zeep en sommeren om nu direct ergens een douche te gaan nemen daar ik zuur op de tong wordt van die zweetlucht!'
Johan

'Het onderwerp ‘Hoe pak je je transpirerende collega' aan, sprak me aan omdat ik mezelf als slachtoffer zie. Sinds enige jaren heb ik last van huidallergie en ben ik onder behandeling bij een dermatoloog. Dit houdt in dat ik geen geparfumeerde zeep, deodorant of andere geparfumeerde middelen mag gebruiken. Daarnaast smeer ik me in met een zalf om de huid enigszins rustig te houden (wat slecht lukt) Deze zalf ruikt niet echt prettig. Sinds een jaar gebruik ik ook medicijnen voor een andere kwaal. Een van deze bijwerkingen is dat ik meer transpireer. Dit, in combinatie met de zalf, zorgt ervoor dat ik niet prettig ruik als ik flink transpireer.

In de fitnessclub transpireer ik behoorlijk. Een man heeft er zich aan gestoord en ik hoor achter mijn rug fluisteren ‘Hij stinkt!' Daarnaast heeft hij de leiding aangesproken, die mij bij zich heeft geroepen.

Ik vond het een klap in mijn gezicht toen ze me vroegen om me vaker te douchen, lichaamsbeharing weg te halen en elk half jaar nieuwe sportkleren te kopen.

Douchen doe ik vaak genoeg, mijn sportkleding was ik regelmatig en ik wissel steeds van kleding (elk half jaar nieuwe sportkleding kopen doe ik niet). Maar hun opmerkingen gaan me echt te ver. Ik lijd er behoorlijk onder. Ik heb verteld wat er aan de hand is en ik heb ook de man proberen aan te spreken. Hij wil echter van niets weten en zegt alleen maar dat het hem niet interesseert hoe het komt, maar dat hij er zo'n last van heeft. Buiten het sporten valt mijn lichaamsgeur wel mee. Een oplossing kan ik niet bedenken.'

F.

• Zie ook het advies van verpleeghuispsycholoog Ronald Geelen