Congres  

kleinschalig wonen

Spijker je kennis bij over kleinschalig wonen.

 

  Meer info
TvV Dossiers  

zonVind hier alles over wat te doen bij hitte, Buurtzorg, dementie, vallen, kleinschalig wonen, salaris van verzorgenden... 

  Lees meer
Boek van de maand  

De vraag centraalVraag-gerichte zorg? Dit boek geeft praktische tips, voorbeelden en ideeën om beter aan de individuele vraag van cliënten te voldoen.

  Meer info
TVV e-mail nieuwsbrief  

InternetMeld je

aan voor

de gratis TVV-nieuwsbrief en blijf op de hoogte van al het nieuws en de vele leuke acties voor verzorgenden!  

  Meld je nu aan

Eenvijfde bewoners verzorgingshuizen wordt gepest

5 oktober 2009  
Een op de vijf bewoners van een verzorgingshuis zegt wel eens te worden gepest door medebewoners. Het lijkt er op dat pesten een onderschat probleem is.

Bewoners van verzorgingshuizen maken medebewoners het leven zuur door hen te negeren, te roddelen of systematisch uit te sluiten bij maaltijden en activiteiten. Dit ontdekte onderzoekster Hester Trompetter (22), student gedragswetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Volgens haar begeleider Ron Scholte is dit het eerste onderzoek dat pestgedrag onder bewoners van verzorgingshuizen aantoont.

 

Territorium

Pesten kan verschillende vormen hebben. Bij het onderzoek bleek bijvoorbeeld dat nieuwkomers in een verzorgingshuis doorgaans snel merken dat ze een nieuwe sociale wereld betreden met eigen omgangsvormen en regels. ‘Als ze zomaar ergens in de eetzaal gaan zitten, worden ze verjaagd', zegt Hester in dagblad Trouw. ‘Sommige bewoners blijken een eigen plek te claimen aan een tafel bij mensen met wie ze willen omgaan. Ze bakenen zo hun territorium af.' Sommige ouderen krijgen in hun gezicht te horen dat ze ongewenst zijn in de groep.

 

Niet groeten

Anderzijds, zo merkte Hester, is het niet zo dat wanneer ouderen elkaar niet groeten, dit per definitie betekent dat ze worden gepest. ‘Soms horen ze een groet gewoon niet meer. Of ze maken net een moeilijke draai met de rollator, zodat het lijkt alsof ze zich met de rug van je afkeren. Maar dat kan er wel toe leiden dat buren elkaar twee maanden niet spreken.'

 

Voor haar onderzoek interviewde Hester 121 bewoners van tehuizen in Gelderland en Noord-Brabant. De gemiddelde leeftijd van de deelnemers is 86 jaar. Driekwart van hen is vrouw. Ze ondervroeg ook het verplegend personeel. Het gaat om een verkennend onderzoek, dus nader onderzoek is nodig om de omvang van het probleem precies in beeld te krijgen.

 

Bron: Trouw
Auteur: redactie TvVonline

 

  • Merk jij ook dat sommige bewoners worden gepest door medebewoners? TvVonline is benieuwd naar jouw ervaring. Geef je reactie onder aan deze pagina.

  Terug naar overzicht
  Wekelijks het laatste nieuws ontvangen
 
 

  Reacties

 
Door janny
Geplaatst op 7 oktober 2009 om 19:33
pesten is een ruim begrip maar het vertonen van ongewenst gedrag komt zeker in verzorgingshuizen voor. ook bij ons worden met name nieuwe bewoners gewezen op hun plek. de vrijheid om in een recreatiezaal zomaar aan te schuiven is gevaarlijk en word soms ruw verstoord verbaal en non verbaal. hierin hebben de verzorgenden een belangrijke taak om nieuwkomers goed te begeleiden zodat ze opgenomen worden in de groep ouderen. echt iets om in de gaten te houden.
 
Door twente
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 16:05
Ik vergat in mijn stukje te vermelden dat wanneer je zelfstandig thuis woont en je eigen gang kan gaan je ook niet met jan en alleman omgaat. Vaak gaan mensen toch met anderen om van hun eigen niveau/sociale kring. Voorbeeld, iemand die hoogopgeleid is zal niet veel kennisen/vrienden hebben die lager opgeleid zijn. Mensen kiezen toch vaak vrienden/kennisen uit. Eenmaal in een verpleeghuis heb je weinig meer te kiezen. Alle lagen van de bevolking komen bij elkaar te zitten wat goed kan gaan maar ook niet goed kan gaan omdat de een de ander niet tolereert of misschien wel dom vind. Ik heb in mijn werk wel mee gemaakt dat er in een woonkamer verschillende lagen van de bevolking bij elkaar zaten die waarschijnlijk als zij het zelf voor het kiezen hadden niet met elkaar zouden gaan zitten/omgaan. Dus ik denk dat we het probleem van "pesten" niet zo heel luchtig weg moeten nemen maar ook niet moeten onderschatten.
 
Door twente
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 15:57
Tijdens mijn opleiding moest ik stage lopen bij de ab. Daar hadden we de opdracht dat we een spelletje moesten bedenken en spelen op een afdeling. Mijn opdracht viel lichtjes in het water omdat ik niet genoeg bewoners kon motiveren om mee te doen. Ik kreeg als reactie zelfs van: ik ga niet naast die pindavreter zitten (dit zei een nederlandse dame die in de woonkamer ook een indische dame had zitten ). In de pg zie je vaak meer dat men voor hun onbekende bewoners of bewoners die zij hinderlijk vinden weg sturen door stoelen op te eisen of te zeggen dat ze weg moeten. Ik maak het zelfs mee dat men een bewoner in een trippelstoel zonder te verblikken of te verblozen gewoon de deur uit zet of de woonkamerdeur voor hun neus dicht doen(gooien) en op slot doen. Corrigeren helpt weinig omdat men het zo weer is vergeten maar kan aan de andere kant ook hun wel begrijpen als een medepg bewoner van een andere afdeling steeds weer de boel overhoop komt halen in "hun" huis. Ook onbekende gezichten doen pg bewoners in hun woonkamer onzeker worden,zij willen vastigheid. Wat dan weer moeilijk wordt als er een nieuwe bewoner erbij komt. Dan is het als verzorgende de taak dit in goede banen te leiden en duidelijk te blijven naar die bewoners toe die de ander niet willen/kunnen accepteren. Op den duur lukt het wel omdat het dan na langer tijd voor hun "normaal " wordt dat de andere bewoner er ook is. Als verzorgende zal ik niet zo snel roepen dat het niet voorkomt dat bewoners andere bewoners pesten of wegsturen. Ook van de andere kant weet ik dat toen mijn vader destijds in een verpleeghuis revalideerde hij ook een "vaste"plek had waar hij altijd op zijn bezoek wachte en vaak het liefst aan dezelfde tafel in het restaurant wilde zitten omdat hij dat gezelliger vond. Maar ook met vaste plekken doen wij als verzorgende net zo hard mee om bewoners steeds aan dezelfde tafels/stoelen neer te zetten onder het mom van herkenbaarheid voor de bewoners zelf en veiligheid te bieden.
 
Door Ina
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 14:30
Je kan veel pesten noemen Maar de wereld van ouderen word steeds kleiner.Een eigen plekje aan de eettafel hoord bij die wereld Het geeft veiligheid en herkenbaarheid.In het huis waar in ik werk kwam dat lelijk doen tegen nieuwe clieten ook voor.We hebben veel geprobeert er iets aan te doen.Zoals de tafels in andere opstellingen plaatsen Clienten "verplichten"rouleren En gaf nor meer onrust en een nare sfeer.Nu begeleiden we nieuw komers de eerste paar keer en na afloop vragen we hoe het was.In het leven buiten de instelling klikt het ook niet met iedereen.Soms in een kleine gemeente kennen de clienten elkaar of hun familie van wellleer En gaf dit al spanningen tussen families.
 
Door voorts
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 13:56
Zet een groep bij elkaar die afhankelijk is van zorg. Geef elke dag onderzorg en doe dit jarenlang structureel. Zorg ervoor dat niemand voor hun belangen opkomt en stuur familie van groepsleden die klagen naar mensen die ze het bos in sturen. Welke gedrag zouden de leden van de groep laten zien als ze afasie hebben, verlamd zijn, niet kunnen slikken, doorligwonden hebben, gedrogeerd worden etc?
 
Door zoon van overledene
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 13:36
Interessant die getallen! Mijn moeder had echter de kaak uit de kom en ze gaf maandenlang aan dat ze mishandeld werd. Na overlijden zei de advocaat over de signalen die moeder gaf tegen de voorzitter van het tuchtcollege dat moeder mogelijk niet de waarheid had gesproken. Moeder was toen 2 jaar eerder overleden. Ik heb mijn koffer dichtgedaan en ben samen met alle getuigen weggelopen uit de zaal. Tijdens deze actie kreeg ik het verwijt dat ik dit niet mocht doen. Welnu als ik het onderzoek lees roept het herinneringen op aan een eerder onderzoek onder begeleiding van hoogleraar Scholte. Onderzoeken is prima, maar optreden tegen deze misstanden dat is iets wat in Den Haag niet gehoord wordt en onderwijl zadelen ze ouderen en familie die klagen op met niet functionerende klachtencommissies en niet functionerende tuchtcolleges. Zolang een aangeklaagde niet onder ede staat kan de hele club meeliegen en geloof me ze zijn daar erg goed in! Ik heb twee meter dossier opgebouwd allemaal vol onzin en verdraaingen van waar het over had moeten gaan. Mijn moeder is overleden, ik mag verder met de schade die ze hebben aangericht, Ongehoord en zoals de officier van justitie schreef; onverteerbaar!
 
Door Ramon
Geplaatst op 6 oktober 2009 om 13:25
Je kan ook alles pesten noemen. dit slaat nergens op. Makkelijk een titel behalen dit is echt niks.
 

  Uw reactie

 
Naam:
Uw reactie:
Code:
Vul de code in die u in het plaatje ziet
Vul de code in die u in het plaatje ziet
 

 
Laatste 5 reacties
 
  29-07-2010 Allereerst wil ik Frances feliciteren ...     28-07-2010 Foutje in vorige bericht: Het ...     28-07-2010 Ik heb gewerkt voor een ...     28-07-2010 Volledig mee eens met de ...     28-07-2010 Elke organisatie moet de CAO ...    



Jouw mening
 

Hoe vaak besteed jij aandacht aan de seksualiteit van je cliënt?

Stem
Naar overzicht

© Reed Business BV. Auteursrechten voorbehouden. Op gebruik van deze site zijn de volgende regelingen van toepassing:
Privacy Statement | Gebruikersvoorwaarden | Colofon | Abonneren op nieuwsbrief | Abonneren | Contact