Verzorgenden en wijkverpleegkundigen: stroeve samenwerking

In het februarinummer van Nursing vertelt een verzorgende hoe zij zich onnodig gecontroleerd voelde door een wijkverpleegkundige. De verzorgende had in opdracht van de huisarts genoteerd op welke tijden een patiënt zijn voorgeschreven insuline toegediend moest krijgen. De verpleegkundige belt zelf ook nog een keer met de huisarts om te kijken of dit wel klopt. ‘Dat doet pijn, alsof ik niet weet wat ik doe.'

Gebrek aan vertrouwen 

Verzorgenden storen zich vooral aan het gebrek aan vertrouwen dat wijkverpleegkundigen niet zelden laten blijken. Dit blijkt uit vele reacties van verzorgenden die binnenkwamen op een blog van Jos Kaldenhoven, verpleegkundige bij een Verpleegkundig Thuiszorg Technologieteam, over de samenwerking met verzorgenden.

Eigenwijs
De belangrijkste ergernis van de wijkverpleegkundigen zijn verzorgenden die iets doen waar ze niet voor bevoegd zijn. In Nursing wordt een schrijnend voorbeeld genoemd van waar de eigenwijsheid van een paar verzorgenden toe leidde: zij probeerden de problemen aan de teen van een diabetespatiënt zelf te verzorgen. Toen de wijkverpleegkundige er na twee weken bij werd geroepen en een diabetische voet vaststelde, was het al te laat en moest de patiënt acuut naar de chirurg.

Minderwaardig

Verpleegkundige en (communicatie)trainer in de zorg Mark de Jong vergelijkt de weerstand van verzorgenden met wat verpleegkundigen soms ervaren tegenover een arts of gespecialiseerd verpleegkundige, namelijk een gevoel van minderwaardigheid. Het is aan de verpleegkundigen om daar beter mee om te gaan, vindt De Jong. De eerste stap is dat de verzorgenden en verpleegkundige samen moeten afstemmen hoe de samenwerking er uit gaat zien. Het gaat dan om zaken zoals: wie doet wat en in welke gevallen belt de verzorgende de verpleging of de huisarts?

Bron: Nursing
Auteur: redactie TvVonline

• Zie ook:

Weblog van verzorgende Conny over samenwerken met verpleegkundigen