‘Volle poepluiers en valpartijen in Haags verpleeghuis'

Ik heb in bijna alle verzorgingstehuizen in Den Haag e.o gewerkt maar Nebo is echt wel de koploper in het bezuinigen.Ongemotiveerd personeel en weinig tot geen middelen om de bewoners te verzorgen.BAH wat een vieze toestand.

De reactie van werkpaard is typerend. Helaas geeft dat ook een mentaliteit weer van: als het je niet aanstaat, hoepel je maar op. Werkezel heeft wel nog nooit gehoord van marktwerking, schaalvergroting, fuseren, samengaan of mekaar opkopen. Dan ontstaan er supergrote zorginstellingen die alle tehuizen in de verre omtrekt in bezit hebben. Doorgaans gaan ze dan ook nog eens over de kop nadat ze de zorgcenten aan dure statusprojecten hebben uitgegeven. Om dan te spreken van naar een ander huis te gaan getuigt van een bebrek aan realiteit. Ik heb geen ervaring met alle tehuizen. Heb alleen ervaren dat als het mis gaat met de zorg, je als klant helemaal geen poot hebt om op te staan. Halsstarrig met leugens en achterklap gerechtvaardigde klachten ontkennen en desnoods de klager wegzetten als een lastig stuk onbenul. Dat heeft niets te maken met onvoldoende middelen maar alles met gebrek aan goede wil. Het is dus fijn om te horen dat er ook goede tehuizen zijn. En waarom kon het dan in "mijn" tehuis ook niet beter???

Als het dan zo slecht is in een huis schrijf je moeder ergens anders in . Er zijn echt wel goed huizen waar de medewerkers van hun bewoners houden en er veel voor doen.

Helemaal mee eens Gericke. Toen mijn moeder ( 96 jr) werd opgenomen zat ik zelf privé in een scheiding. Had dit een half jaar eerder gebeurd dan was mijn moeder niet opgenomen geweest dan had ik de zorg kunnen overnemen. Dan zou ik bij haar zijn ingetrokken. Ik geloof echt dat ze dan nog geleefd had. Zeker weet ik wel dat ze het dan veel beter had gehad. De zorg, de opleiding alles is zo veel achteruit gegaan. Vroeger had je strenge eisen aan de opleiding, attitude enz. Je moest in de inservice opleiding hard werken en je moest bewijzen hoe je het in de praktijk deed. Nu als ik het zo eens bekijk dan lopen er meisjes rond die vroeger nooit aangenomen zouden worden. Die zouden het beroep naar beneden halen, als ik zie de naveltruitjes, de piercings, tatoeages, de lange gelakte nagels waarmee je mensen beschagdigd maar ook gevaar van overbrengen van bacteriën. Maar ja, een manager die zelf met gelakt nagels rondloopt die stuurt haar vezorgsters natuurlijk niet naar huis. Zo kwam je vroeger echt niet aan het bed van patiënten of bewoners! Je behoorde fatsoenlijk gekleed te gaan enz. Om geen aanstoot te geven. Dat mensen taoeages, piercings en nagellak enz. mooi vinden dat mag en kan, maar niet in het werkveld. Die dingen doe je maar mooi thuis. Mijn moeder lag eens onderuitgezakt in bed. ik vroeg een verzorgster om met mij samen moeder even rechtop te zetten in bed. Ze zei: \"Daar ga ik mijn rug niet aan wagen!\" Mijn moeder werd dus bestempeld met:\" DAAR.\" Er werd niet gezegd, ik kan uw moeder niet tillen of ik zal even iemand roepen die het wel kan, nee zoek het maar mooi uit met je oude moeder. \"Daar, aan die daar in dat bed heb ik geen boodschap\", \"daar ga ik mijn rug niet aan wagen\". Als zoiets gezegd wordt in je gezicht dan vraag je je af wat wordt er gezegd als je er niet bij bent, maar erger nog wat wordt er gedaan!!!! Als je er niet bij bent?????? Mijn moeder is nu bijna twee jaar overleden. Deze week nog een nachtmerrie gehad over de zorg in dat verpleeghuis. Ik hoor net in buitenhof over de pensioenen. Ja,ja, wij allemaal opgehoest en nu het tot uitbetalen moet komen wat gaat er gebeuren? Pensioenen onzeker? Langer werken dus hoeven ze minder uit te betalen? Genoeg mensen die straks wel 65 maar geen 67 jaar halen scheelt weer een slok op een borrel en zij die innen maar in de handen wrijven natuurlijk. Verplichtte pensioen, waardevast weet u nog? Ons geld waar wij voor gespaard hebben waar is dat geld? Terug betalen zou ik zeggen!!!! Allemaal mooie praatjes uit het verleden? Of hebben zij destijds goed nagedacht en gedacht daar komen wij wel strak al het zo ver komt wel mee weg? Wij komen overal mee weg? Het is betaald en wij zijn het kwijt en zie er maar eens een beroep op te doen? Massaal voor de gek gehouden? Ook nog zoiets, als iedereen straks druk is met werken, tweeverdieners, dan moet iedereen die straks ziek is, oud wordt, opgenomen worden, want er zijn geen vrijwilligers meer en geen mantelzorgers. Voor je het weet lig je straks in zo\'n bedje en met die zorg van tegenwoordig, is het dan gek dat er gepraat wordt over de zelfdodingspil??? Straks op alle hoeken van de straat een automaat? Zo hoef ik niet oud te worden!!!!!

Nou, ik ben het helemaal eens met Gericke. Ik ben zelf verpleegkundige in een verpleeghuis en heb te maken met werkzaamheden en het verzorgen van patienten op verschillende afdelingen en hier is het zo dat als de verzorgenden te veel inco gebruiken, ze op de vingers getikt worden. \'Dat is te duur en er kan meer in opgevangen worden!\' Belachelijk en te gek voor woorden. Als je eigen maandverband smerig is druk je die er toch ook niet weer tegenaan.....! Bah! Ik denk dat veel mensen zich aangesproken voelen, terwijl dat helemaal niet de bedoeling is van Gericke. Er worden gewoon feiten op tafel gelegt en deze feiten zijn respectloos ten opzichte van de patienten die verzorging nodig hebben en compleet afhankelijk zijn van onze zorg! Bij mij krijgen ze gewoon een frisse inco voor, dan maar een tik over de vingers. Laat ze maar ergens anders op bezuinigen en niet op het laatste beetje respect wat je deze mensen nog kunt bieden.

Ennuh ook aan Shanna het advies om de minister een brief te sturen over haar problemen die ze hier signaleert, want wat schiet ik er mee op om te horen dat het allemaal niet klopt, doe er wat aan Shanna!

p.s Niet de managers verdienen aan het bezuinigen op inco's,maar de zorgverzekeringen

De laatste regel in de opmerking van Gericke, van 12 maart, 17.55 uur is een waarheid als een koe! TOCH vreemd, dat daar weinig over gesproken wordt, he? PLUS de opmerking: is de verschoning een kwestie van luiheid van de verzorging of een kostenplaatje? IK denk het laatste, hoe erg het ook is, dit te moeten toegeven. ALLES draait om geld, het is "Business" en IEMAND moet daaraan verdienen en dat zijn NIET de zorgverleners, maar inderdaad: de managers, hoofden, directie; DAT zijn de zakkenvullers, met hun "koffiepraatjes" en "lunchbesprekingen".

Ha die Hannie, Lekker anoniem toch? Een echte professional aan de lijn om de hoek?Zoals gewoonlijk gaat de professional op de persoon spelen als er geen argumenten meer zijn over het onderwerp. Jammer dat het verhaal over de inco\'s niet weerlegt wordt. Het is gewoon de werkelijkheid. Lekker weinig verschonen, smetplekken en doorligwonden tot gevolg en dan gaan smeren met allerhande middeltjes. Dat is blijkbaar aantrekkelijker in het vak dan voorkomen van hele akelige en pijnlijke aandoeningen. En hoe dat allemaal mogelijk is? Omdat familie eens op bezoek komt, een babbeltje maakt met de verzorging, desnoods de krant leest uit verveling en dan maar huiswaarts keert om daar te vertellen dat ze het zo goed hebben in het tehuis. Ik heb in 12 jaar tijd nog geen familie ontmoet die eens bij hun pa of ma in de broek keek hoe het er daar uitziet. Ik heb dat wel gedaan, ik heb gewoon eens de inco\'s gebruikt zoals ik ze zag gebruiken. Dus is mijn vraag aan zuster Hannie: ook al eens met een volle luier aan de kont rond gehuppeld? Of mee naar de supermarkt om de hoek geweest? Misschien te vermelden waard dat een bekend merk maandverband in de specificatie opgeeft voor het rype normaal: opnamecapaciteit 0,2 liter. Dat is een glas bier. Daar loopt toch niemand mee rond. Waarom dan een demente wel, en met nog veel meer inhoud. Verschonen is inderdaad een kwestie van respect en niet van centen. Sinds wij mijn moeder thuis verzorgen zijn er geen smetplekken meer. Is er helemaal geen probleem met niets. Terwijl in het verpleeghuis zowat alles te veel was en ze zienderogen achteruit ging. Ze was op eenn haartje na dood. En is nu helemaal opgekknapt.

Mevrouw Gericke, ik woon op planeet Aarde, mogelijk bij u om de hoek?

Ha die zuster Hannie, Van een andere planeet? Als u de specificaties te pakken kunt krijgen van de verschillende merken incontinentiemateriaal, dan kunt u het zelf zien. Helaas houdt men die angstvallig verborgen. Die specificaties worden gebruikt om bij de grote heren reclame te maken hoe voordelig hun product wel is. Want zuster Hannie,dergelijke materialen zijn bedacht om het verschonen te verminderen. Want veel verzorgsters krijgen nogal gauw een hernis en als het er op aan komt willen ze zo weinig mogelijk verschonen. Nooit gehoord dat veel tehuizen het doen met 1 of 2 incopamperluiers per dag???En dat er al een geval ontwikkeld is waar je 24 uur mee aan de bibs kan zitten? Dat de opnamecapaciteit 2,5 liter is voor een normale luier is 100% correct. De grotere types doen het met 3 liter en meer. Zoals bv. die zogenaamde nachtluier. Dat verzin ik niet. Met die gegevens probeert men het product te slijten. En het management voelt daar wel voor. Lekker weinig verschonen kan een mannetje minder opleveren. En verzorgenden zijn er ook blij mee, ook zonder hernia. Maar kan zuster Hannie misschien eens aangeven hoeveel in een verzadigde luier zit? Wanneer is die verzadigd en wanneer wordt die vervangen? Dat zijn toch de verdoezelende termen waarmee iemand een hele dag of slechts drie uur met dezelfde luier kan doen. Hangt er vanaf hoeveel verzadigd of vol nu precies is. Ik geef met de capaciteit aan dat het verversen tussen de 0 en 2,5 liter ligt. Verschonnen is dus meer een kwestie van hoe lui de verzorging is of hoe hoog de kosten mogen zijn. Natuurlijk zijn er die indicatiestreepjes. Daaraan kan je zien of er nog wat bijkan. Kan zuster Hannie vertellen hoeveel er in zit als de streepjes uitlopen? Ik heb het gevraagd aan tena, hoe moet je de opnamecapaciteit interpreteren? Maar die houdt wijslijk de mond dicht. Die gaat de wereld niet laten weten hoe het zit met dat spul. Maar ik zou zuster Hannie adviseren om eens een grote mensen pamper te nemen, die op de aanrecht te leggen en daar dan eens met tussenpozen 2,5 liter water in te gieten. Dan kan Hannie zelf zien wat er zo allemaal in kan verdwijnen. Ik wil hier geen merken noemen omdat ik de zorgsector intussen ervaren heb als een maffia-bende. Maar nagenoeg alle merken incomateriaal heeft hebben dezelfde opnamecapaciteit. De grote kloe zit er in dat verzorgenden door het management wordt gewezen op de grote hoeveelheid urine die er in kan en dus doet hij de suggestie dat er best wat zuiniger mee omgegaan kan worden. Want daar gaat 2,5 liter in heeft hij van de vertegenwoordiger vernomen. Maar die vertegenwoordiger, of de fabrikant zal nooit beweren dat je het ding pas moet vervangen als er die hoeveelheid in zit. Wie nu in de gaten heeft dat ik behoorlijik zit te zwanzen heeft gelijk. Degrelijk gezwanz hangt er ook rond het gebruik van dat incomateriaal. Je kunt een dag met een enkele luier doen maar je kunt het ook zuiver en respectvol met drie of vier luiers doen, ongeacht wat er in zit. De moraal van het verhaal is dat er helemaal niemand in de poep en/of uirine moet zitten. Het materiaal werkt perfect, Alleen een instelling kan er enorm mee rotzooien ten koste van het welzijn van bewoners. De kosten voor de pampers zijn slechts een schijntje van die 6-7000 euro per maand die een tehuis opstrijkt voor een bewoner. Let op de laatste woorden: voor een bewoner, niet voor zeven managers, twaalf hoofden en nog een directie en andere parsieten.

het verbaasd mij niets aan de scheveningseweg waren het soms al wan toestanden toen stond de verhuizing op stapel en werd daar allesopgegooid, maar het ligt aan de motivatie en werkhouding van heel veel medewerkers!!! maar ook het middenkader dat zit daar al jaren daar moet de bezem door, want waarom kan het elders wel ?

Ja, ik gebruikte de term pamper, omdat zij min of meer tot babyniveau werd gebracht vanwege het feit dat ze niet op tijd naar de WC kon. Gedegradeerd tot baby. Niet meer naar toilet kunnen wanneer je wil en nodig moet. Dat is schrijnend , pijnlijk en voor moeder die niet helemaal haar geestelijke vermogens kwijt was vernederend en maakte haar opstandig en daardoor werkte ze vaak tegen. Wilde niet wat de zusters wilden. Ze weigerde a.h.w. zich aan te passen aan de meute. En inwendig moest ik daar wel eens om lachen als ze zo stout was. Maar op dat zelfde moment brak ook mijn hart. Om mijn moeder zo te zien. Een sterke vrouw die als rots in de branding was, altijd hoe moeilijk het leven soms ook was. Ze moest vroeg naar bed terwijl ze thuis om 23.00 uur pas ging slapen. Allemaal van dat soort dingen die allemaal van haar eigenheid werden afgenomen. Haar hele leven moest ze a.h.w. inleveren bij de opname in dat huis. Opname betekent dat eenheidsworst worden? Mijn moeder kon nog aangeven dat ze naar toilet moest maar min of meer is zij incontinent geworden doordat de verzorgsters haar niet naar toilet kon/wilden brengen. Ze kwam half mobiel in het verpleeghuis, kon met hulp aan een rolator lopen maar na een paar weken niet meer want er werd gewoon niet gelopen met haar. Ze werd in de rolstoel gezet dat gaat sneller hé dan met iemand over de gang naar toilet lopen. En zo ging haar mobiliteit beetje bij beetje achteruit totdat ze ook niet meer kon staan en dus niet meer naar toilet kon. Deze vrouw die zo trots was dat ze nog niet incontinent was op hoge leeftijd van 96 jaar maakt half bewust mee om min of meer onvrijwillig incontinent te worden. Ik weet ook wel dat zij ooit incontinent zou zijn geworden maar dit heeft alles versneld. En dat is pijnlijk om te zien vooral ook omdat moeder zich daar toch een deel van bewust was. En wij ook van haar hoorden hoe moeilijk ze dat vond. Als kind doet je dat zo veel dat kan ik niet onder woorden brengen. Ze wil niet was alles wat ze voortdurend zeiden. En wij gaan niemand dwingen. Dat werd er snel achteraan gezegd. Er werd niet gestimuleerd of even met een praatje op ander gedachten proberen te brengen. Als je even bij haar zou gaan zitten en zeggen mevrouw..... u eten wordt koud en straks moeten we het wegggooien en dat is toch zonde dan zou ze dat zonder meer opeten want haar generatie gooide geen eten weg. Maar daar werd de moeite en/of de tijd niet voor genomen. Ja, men gebruikte daar ook het woord inco uit respect. Ik had liever gehad dat met daden respect werd getoond!

Lente Het kan ook mijn verhaal zijn. Helemaal herkenbaar. Vooral het achteruitgaan wordt aangegrepen om steeds minder zorg te leveren. En het is juist die slechte zorg die de achteruitgang veroorzaakt. Dementie wordt vaak gebruikt als de kapstok waar elke verslechtering aan opgehangen wordt. Daar is niets aan te doen en dus wordt er ook zo weinig mogelijk aangedaan. Met alle gevolgen van dien. Veel families trappen daar in bij gebrek aan kennis en informatie. En natuurlijk door de misleidende informatie die het verpleeghuis bewust geeft. Mijn moeder is al 12 jaar dement. De zorg voor mijn moeder werd zodanig slecht dat ze zienderogen achteruit ging. We hebben ze tenslotte uit het verpleeghuis gehaald en verzorgen haar nu thuis. De eerste dagen kwam de huisarts en die was van mening dat ze in de stervensfase was beland. En dus kwam het wel of niet behandelen aan de orde. Maar na een paar weken was ze weer helemaal opgeknapt. Ze at en dronk weer en ze kreeg nu een stabiel dagschema met voldoende beweging en o.a. verschoningen. In het verpleeghuis kreeg ze om de twee maanden een insult, nu heeft ze na een jaar thuis nog geen insult gehad. Het gaat dus weer heel goed met haar, afgezien van de dementie natuurlijk. Zoals ik in het verhaal van Lente kan opmaken verschilt dat in niets met onze ervaringen. Slechte zorg doet bewoners sneller overlijden. En het meest misselijke is nog dat een verpleeghuis dan de familie gaat wegzetten als een stel deugnieten waar ze enkel last en ongemak van hebben. Omdat ze te veel klagen en alles zien wat er mis is. Het zal wel weer uitkomen op ontkennen en negeren van de werkelijkheid door een aantal zorgverleners. Natuurlijk zijn er goedwillende verzorgenden, maar die kunnen niet op tegen de nietsnutten en gemakzuchtigen, ook al zijn dat er maar een paar. Snelle babbels en vindingrijke verzorgenden die de zorg reduceren tot praktisch nul worden gewaardeerd door het management. Want die heeft totaal niets met de zorg. Die studeert op schaalvergroting en honderden protocollen waarmee hij de zorgwerkers belet om fatsoenlijke zorg te leveren. En al die brave zorgwerkers die echt zorg willen leveren vertrekken, weggepest door diegene waar alles te veel voor is. Gericke

Dit is mijn verhaal dat ik schreef op deze link: http://www.tvvonline.nl/nieuws/id1682-Wantoestanden_verzorgingshuis_opgenomen_door_dochter.html#reacties Door lente Geplaatst op 7 februari 2010 om 14:27 Ook mijn roots liggen in de zorg en weet waar ik over praat. Vroeger werkte je met z\'n tweeën op zaal of kamer. Nu ben je alleen je kunt iemand dus wel of niet wassen niemand die dat ziet! Wel of geen eten geven, niemand die het ziet. Vochtlijsten werd niet bijgehouden van mensen die niet genoeg dronken. Was niet nodig. Mijn moeder was 96 liep met hulp en een rolator en was nog steeds niet incontinent toen zij werd opgenomen. Na een paar weken zat zij in een rolstoel, kon niet meer lopen en had zij een \"pamper\"om, en stonk een uur in de wind. Nagels zagen er niet uit, haren niet gekamd enz. Ik kwam ooit onverwacht op bezoek in de ochtend. Op het nachtkastje lag een washandje met een hoopje onverdunde badedas erop. Het was vochtig maar niet nat dat kon je zien. Dus zo werd moeder gewassen? Na een paar weken stikte moeder van de jeuk. allerlei zalfjes moesten er aan te pas komen. Ja moeder\'s huid was geïrriteerd door het onverdunde wasgel gebruik natuurlijk, maar de dokter had geen verklaring van de uitslag en jeuk. Ik wel, maar daar had men geen oren naar. De verzorging zei hoe kan nou? Het is Ph neutraal???? Het is toch huidvriendelijk? Kan je nagaan wat een verstand. Ja, het mag dan wel Ph neutraal en huidvriendelijk zijn, je gaat toch niet onverdund zonder water iemand er mee wassen? De jeuk was het eerste teken van uitdroging. Moeder zat in de rolstoel en was in het begin opstandig m.b.t. de opname. Ze mopperde veel en bemoeide zich met van alles en nog wat. Ze dacht dat het haar huis was en vertelde iedereen dat ze niet in haar kasten mochten zitten enz. Als er thee werd geschonken liet moeder het koud worden en dan werd het weggegooid, ook kwam ik weleens en stond de thee zo ver weg dat ze er niet bij kon. Moeder ging steeds meer slapen als gevolg van uitdroging natuurlijk en niemand die het in de gaten had. De jeuk nam toe. Moeder kreeg koorts en werd niet meer wakker, dokter erbij, beroerte werd vastgesteld. Gezicht half scheef. Beroerte dus. Ik weigerde te geloven. Samen met een zusje aan mam\'s bed. Ik pakte moeders hand en ze kneep. Mam heb je dorst vroeg ik, ze bewoog haar mond. Ik pakte een tuitje en ze dronk het hele tuitje leeg. De volgende dag ontdekte ik dat haar gebit muurvast in haar mond zat. Dat is waarschijnlijk de reden geweest dat moeder een scheef gezicht had, vanwege het vastgeplakte gebit. Met veel pijn en moeite heb ik het losgekregen. Niets meer te zien van het scheve gezicht en de arts maar volhouden dat moeder een beroerte had gehad. Als familie sta je zwak. Maar ik liet niet met mijn moeder sollen en heb de deur platgelopen in dat verpleeghuis. Mensen dat moeten jullie allemaal doen. Naar binnen en zie wat er gebeurd en help je oude moeder of vader. Ik ben vanaf dat moment dagelijks 1, 2 of 3 per dag naar haar toegegaan om vocht te geven en daarna weer eten te geven. Tegen de dokter’s wens in, het was moeder’s lijden verlengen werd er gezegd. Het zou nooit weer wat worden maar moeder knapte toch op. Het eten geven was een probleem, moeder lustte niet alles en accepteerde sommige zusters ook niet. Moeder kon er beslist niet tegen als er gehaast werd. Moeder moest in no time een bord met pap of zo eten. Dat deed ze niet en als het haar te snel af ging hield ze de lippen op elkaar geklemd. Ik heb dingen gezien aan bed en je houdt je mond omdat je bang bent dat moeder het moet bezuren. Moeder was ziek, ze was ook nog bang in het donker. Ik kwam dagelijks. Ik trof moeder dus ook wel eens aan in het donker. Dat betekende dat ze heel lang alleen heeft gelegen en wellicht niets te eten of te drinken ook dat men niet even naar haar ging kijken hoe het met haar was want dan was het licht of een klein lampje wel aan geweest. Ik heb zo’n schuldgevoel dat ik ooit heb toegestaan de zorg van mijn oude moeder over te laten aan zulk een instantie die op zo’n manier voor mensen zorgt. Gevangenen hebben het beter las ik ooit ergens. Ja, dat geloof ik meteen. En de verzorging die hebben het druk met de hele dag mappen op kantoor invullen en buiten staan roken. Moeder knapte een beetje op en ik heb moeten vechten om een hoogwaardig drinkmaaltijd te verkrijgen. De arts wilde er niet aan, toen heb ik overlegd met familie hoe zij er over dachten en heb ik het zelf gekocht. De arts die toen later ook zag dat moeder opknapte gaf later toe dat ze dit niet had verwacht. Toen mocht ook de afdeling het verstrekken. En ik zei haar dat ik niet geloofde dat het moeder’s einde al was. En dat ik niet zo maar wilde opgeven. Zoals ik al zei, ik zag veel omdat ik er dagelijks kwam. Zo was er en een verpleegkundige ( iemand met een titel die beter behoort te weten, zij leidt ook leerlingen op, moet leerlingen laten zien hoe het moet?) die liep met een dame aan de arm naar het toilet. De verpleegkundige hield over het hoofd van de dame een gesprek met een collega over het weekend. Ze hoorde niet dat de dame steeds riep: wat loop je hard, wat loop je hard, wat loop je hard. Mijn vingers jeukten en mijn hart deed zeer. Waar is moeder beland??? Ik heb moeder ruim een half jaar zo verzorgd in het verpleeghuis. Totdat moeder weer een terugval had en in bijzijn van mijn broer heel duidelijk zei dat ze niet meer wilde eten. Het was goed zo liet zij weten. In die periode waren haar broer van 94 jr. en zijn vrouw vlak na elkaar overleden. Dat speelde ook mee dat het voor haar niet meer hoefde. Moeder heeft dus zelf gekozen om niets meer te gebruiken en is na een aantal weken rustig ingeslapen. Wij waren de laatste weken allemaal bijeen rondom haar bed en hebben waardig afscheid kunnen nemen. De wens van moeder geaccepteerd. Rust zacht lieve Mam. lees ook op deze links:http://www.vkblog.nl/bericht/304130/%93Mijn_moeder_gaat_nooit_naar_een_verpleeghuis!%94 http://www.vkblog.nl/bericht/303590/De_top_in_de_zorg_is_vaak_over_the_top%21