Reacties
Door Nurse
Geplaatst op 7 september 2010 om 23:46
@Anne Ook wij hanteren die bewegingssenoren, de laag bedden en hekken laag enz enz. Ik merk alleen maar op dat het helemaal niet erg is als een client even uit bed komt snachts. Omdat 9 van de 10 fixatiemiddelen er toch voor bedoeld zijn om ze juist in bed te houden. Dat jij dat dan gelijk weer ziet als zijnde het omgooien van dag-nacht ritme gaat mij weer wat ver. Ik merkte alleen maar op dat er gezocht moet worden naar oorzaak van de onrust en deze oplossen. het liefst zonder allerlei slaapmiddelen (of kalmeringsmiddelen) Kijk ook verder dan alleen maar de stelling "de nacht is om te slapen" maar wat is iemand al zijn hele leven gewend? Voorbeeld: Mijn client is oud nachthoofd, gewend om jaaaaarenlang (25 jaar!) week op week af te werken. Die slaapt de ene week snachts dus minder/niet omdat zij gewend is snachts te leven. In haar koppie moet zij nog steeds nachts werken. Waarom zal je zo iemand dan snachts tegen zijn wil in in bed houden? Jij hebt het over dag-nachtritme. Ga jij dan uit van het dag-nachtritme wat jij zelf aanhoudt of ga je uit van het dag-nachtritme van de client?
Door Anne
Geplaatst op 7 september 2010 om 18:58
@nurse,als ze bij jullie mensen om 19.00 in bed stoppen,wilt dat niet zeggen dat dat bij ons gebeurt
Ik bedoelde het juist sarcastisch van die slaapmiddelen,ik ben er geen voorstander van!!integendeel
Wij hebben sensors bij het bed,speciale laagstaande bedden,geen bedrekken,geen fixatie,als de clienten wakker is is hij wakker,maar we letten er wel op dat het dag en nachtritme niet wordt omgegooid!!!!want dat lijkt me ook niet de bedoeling
Dus niet zo doen alsof jij/bij jullie verder wordt gedacht,want dat wordt bij ons zeer zeker gedaan!
Door Nurse
Geplaatst op 7 september 2010 om 16:42
@Anne: iemand tegen zijn wil in bed houden wekt onrust vaak in de hand. Waardoor ze gaan klimmen en vallen!Het dan even uit bed halen zorgt juist voor innerlijke rust waardoor het geven van slaapmiddelen dan niet nodig is. Als je dan na een half uur de client weer in bed helpt en aangeeft dat het nacht is..... beetje creatief zijn en niet gelijk zo zwart-wit zeuren over dag-nachtritme. Er zijn genoeg ouderen die al thuis gewend waren om snachts veel wakker te zijn! Het dan weer snachts laten slapen al dan niet onder dwang gaat tegen hun natuurlijke ritme in. Het is overigens bewezen dat ouderen minder slaap nodig hebben. Als je ze dan om 19.00 uur al in bed legt zijn ze om 2 uur snachts al uitgeslapen. Voordat je allerlei slaapmiddelen gaat geven is het wellicht ook handig om eerst eens uit te zoeken waarom iemand niet slaapt? Hoe laat gaat men naar bed? is er sprake van een somatische oorzaak? (pijn, blaasonsteking enz enz)
Door Elly Duijf, projectleider IDé – Innovatiekring Dementie
Geplaatst op 7 september 2010 om 16:03
Tsja.. en dan sta je ineens ongewild in de bladen met een schreeuwerige quote. Jammer, maar zo kan het gaan. Op deze plek geef ik graag enige toelichting.
Toen alle partijen in de ouderen- en gehandicaptenzorg twee jaar geleden besloten om de onrustbanden te gaan verbannen, was dat omdat onderzoek had duidelijk gemaakt dat het anders moet en kan. De achtergronden kun je lezen op www.innovatiekringdementie.nl
Maar deze nieuwe inzichten in praktijk brengen gaat, logischerwijs, niet van vandaag op morgen. Iedereen moet ze zich eerst eigen maken en dan ook nog in praktijk brengen. En dat laatste vraagt individueel maatwerk voor iedere cliënt/bewoner. Niet fixeren en meer bewegingsvrijheid voor mensen met dementie vraagt om een ingrijpend veranderingsproces, waarbij de inzet van velen nodig is. Van zorgverleners en familie tot en met bestuurders. Niet fixeren is een kunst! Dit is dan ook de inhoud en de titel van de tour met een reeks attractieve educatieve activiteiten die IDé organiseert samen met de Universiteit Maastricht. Hij trekt van 30 september t/m 18 november door het land. Binnenkort is de tour ook bij jou in de buurt. Lees alles over de tour op www.innovatiekringdementie.nl
Door Ty
Geplaatst op 27 augustus 2010 om 17:59
Ik werk op een pg-afdeling. Vaak zie ik dat bewoners die door een val een heup breken, zo spoedig mogelijk weer na de operatie terug komen. Vaak zijn ze nog in de war (of nog erger in de war als daarvoor) en dringt het niet tot ze door dat ze niet meer (of nog niet) kunne of mogen lopen. Ook bij ons blijven mensen dan uit bed komen, dus wordt er soms (bij uitzondering) een zweedse band gebruikt. Dit als bedhekken en verpleegdekens geen oplossing bieden. Ik vind het goed als de band verboden wordt, alleen als ik de artikelen lees, lees ik vaak dat er "vele andere oplossingen zijn" maar ik vind daar vervolgens weinig voorbeelden van, behalve diegene die wij al gebruiken: bedhekken, verpleegdekens, evt. medicatie, matras op de grond, allemaal bekend, maar soms niet afdoende.
Door Moniek
Geplaatst op 26 augustus 2010 om 20:17
Ik ben het met Tina eens, ik werk al 30 jaar in het LUMC en we moeten soms iemand fixeren.
Acute situaties kom je niet tegen in de psychogeriatrie. Daar kun je andere middelen inzetten i.p.v. fixatie.
Maar als iemand binnenkomt met een contusio cerebri en die is helemaal in de war dan kun je niet anders. Medicijnen toedienen is dan levensgevaarlijk, je kunt het bewustzijn dan niet meer controleren.
Door Anne
Geplaatst op 26 augustus 2010 om 19:32
@nurse,geweldig idee!zodat je op de langere of korte termijn het dag en nachtritme helemaal heb omgegooid bij de client die s'nachts wil opstaan
En dan weer slaapmedicatie gaan geven!!
Door Marjolein van Vliet
Geplaatst op 26 augustus 2010 om 16:52
Vilans, kenniscentrum langdurende zorg, moedigt het terugdringen van onrustbanden aan.
We richten ons daarbij op de verstandelijk Gehandicaptenzorg, langdurende GGZ en ouderenzorg.
Velen organisaties in Nederland werken inmiddels al zonder Zweedse banden en vergelijkbare maatregelen (zoals verpleegdekens, band in rolstoel, tafelbladen).
Een verbod uitgevaardigd door de Raad van Bestuur is echter niet voldoende. Het afbouwen van vrijheidsbeperkende maatregelen vraagt om inspanningen binnen de hele organisatie. Het is een traject waarbij verschillende disciplines intensief samen werken om per cliënt naar een geschikte oplossing te zoeken. Hierbij wordt ook de naaste familie betrokken. Afbouwen betekent niet dat er meer personeel nodig is, het betekent wel dat het bestuur geld en tijd moet investeren om zo’n grote verandering blijvend succesvol te maken. Door mee te doen aan het verbetertraject Ban de band kan jouw organisatie onder begeleiding op een verantwoorde manier afbouwen. Daarbij is veel aandacht voor mogelijke alternatieven en weerstand bij familie. Wijs je manager eens op www.zorgvoorbeter.nl of www.vilans.nl
Door Nurse
Geplaatst op 25 augustus 2010 om 08:52
Er zijn legio andere fixatie (= lees dus: vrijheidberovende middelen) manieren die dan wel weer gebruikt worden in de instellingen die de zweedse band de deur uit hebben gedaan. Waarom wordt er toch altijd maar gedacht dat in de nacht iedereen in bed moet liggen? Als een client eruit wil haal je hem er toch uit? Dan overdag maar een uurtje rusten, of langer uitslapen.
Door Vicky
Geplaatst op 24 augustus 2010 om 19:25
Vriendelijker is hoog/héél laag bedden aan te schaffen.
Werk op p.g. Hier hebben we een cliënt op een bed met afgezaagde poten. Werkt voor dhr. goed, komt hooguit zitten op de rand. Dus niks bezuinigen, op begroting deze bedden, ook voor onze rug vriendelijker bij inc.
Door tina
Geplaatst op 24 augustus 2010 om 18:28
Graag in officiele stukken schrijven; "fxeren is onnodig bij Dementie in verpleeg en verzorgingshuizen". Nu denken mensen dat het " fixeren is niet nodig" in zijn algemeenheid telt en er zijn in ziekenhuizen situaties waarin er echt geen andere oplossing is. Voorbeeldje; Patient met halfzijdige verlamming denkt zelf dat ie wel kan lopen, is zo delirant dat er niet mee te praten is, trekt continu infuus, zuurstof, catheter en sonde eruit en klimt steeds uit bed waardoor ie steeds naast het bed ligt(kan niet staan). Kortom brengt zichzelf op allerlei manieren schade toe. Geen familie die bij de patient kan/wil blijven. 2 vpk op 40 patienten waarvan 8 mediumcare bedden. Sedatie is niet mogelijk omdat anders de verslechtering van de cva verschinselen niet zijn te observeren. Tja als jullie daar een oplossing voor weten Gewoon maar op een matras naast het bed laten vallen zonder cad, zuurstof, infuus en sonde. Ach als je wil abstineren lukt dat op die manier vrij aardig maar menswaardig kan ik dat toh niet noemen. Ik voel me door jullie bericht geveing aangesproken als zou ik een slecht zuster zsijn als ik iemand fixeer. Nou mooi niet; Ik neem weloverwogen beslissingen, probeer andere oplossingen en ga pas tot fixeren over als dat echt niet anders kan.
Door M
Geplaatst op 24 augustus 2010 om 17:32
Ik vind het een goed idee alleen niet haalbaar met kleinschalig wonen. Je staat alleen op een groep waardoor je een patient/bewoner die het nu heeft niet extra kan begeleiden. Er is dan meer toezicht nodig wat dus niet kan om een extra collega in te zetten. Ook in de nacht is dat onbegonnen werk met kleinschalig wonen. De nachtdienst staat er alleen voor 36 bewoners voor.
Kleinschalig wonen
Dit blijkt uit het Exbelt onderzoek van de Universiteit Maastricht, zo meldt de Innovatiekring Dementie (IDé), een initiatief van Stella Braam, auteur van ‘Ik heb Alzheimer, het verhaal van mijn vader', en Elly Duijf van adviesgroep Terts. De innovatoekring start in september een landelijke tour om de resultaten te verspreiden.
