Ouderenzorg voor migranten vraagt respect en begrip

Naar buiten 

Ouderen van Surinaamse, Antilliaanse, Chinese, Marokkaanse en Turkse komaf komen in het NIVEL-rappport aan het woord, 83 in totaal. Veel mogelijkheden om de zorg aan migranten te verbeteren passeren de revue. Er zijn bijvoorbeeld nogal eens taal- en communicatieproblemen en zij verlangen vaak terug naar de manier van leven in het land van herkomst waar mensen meer buiten leven en er meer en frequentere contacten zijn. Zij hebben vaak last van de kou in de winter en willen dan niet naar buiten. Maar, net als autochtone ouderen, geven ze aan ook weinig naar buiten te gaan door een gebrek aan begeleiding.

Bonen met aardappelen 

De opvattingen over eten en hygiëne blijken ook nogal eens uiteen te lopen met wat er geboden wordt door de zorginstelling. ‘Voor Antillianen en Surinamers is bijvoorbeeld hygiëne heel erg belangrijk. Zij voelen zich erg vies als ze niet dagelijks kunnen douchen', legt NIVEL-onderzoeker Tineke Meulenkamp uit. ‘Ze geven aan dat in Suriname en op de Antillen mensen twee tot drie keer per dag douchen.' Een ander voorbeeld is dat van een Antilliaanse man die maar niet begrijpt dat hij aardappelen met bonen krijgt voorgeschoteld: ‘Bonen en aardappelen gaat niet. Bonen gaat met rijst. En ook niet met worst.'

Verschillende nationaliteiten

Ondanks het verlangen naar het leven in het herkomstland, wil de meerderheid van de oudere migranten in Nederland blijven wonen vanwege de kinderen die hier wonen en/of de goede voorzieningen. Veel ouderen zouden hierbij specifieke zorg voor de eigen groep willen, maar lang niet iedereen hoeft samen te wonen met alleen mensen met dezelfde culturele achtergrond. Een Surinaams Hindoestaanse vrouw die met verschillende nationaliteiten samenwoont in een complex met seniorenwoningen zegt hierover: ‘Ik voel me prettig tussen al die mensen. In Suriname heb ik in de stad gewoond tussen allerlei volken. Dus ik ben het van kinds af gewend.'

Bron: Nivel
Auteur: redactie TvVonline