Reacties
Door Iemand
Geplaatst op 8 april 2011 om 21:30
Door iemand
55+ser hoefde aantal jaren geleden geen avonddiensten en weekenddiensten meer te doen als ze dat niet wilde. Ineens was het wel weer verplicht omdat ze de Cao gelijk hadden getrokken met die van het ziekenhuis. weer de avonddiensten en de weekenden. Nu vind ik de weekenden niet zo heel erg maar wel de avonddiensten. Vooral in het donker. Wie in het verzorgingstehuis of ziekenhuis werkt gaat het nog die stallen de auto en werken hun tijd en dan weer naar huis. Maar in de thuiszorg ben je de hele avond onderweg en laten we eerlijk zijn zo veilig is het ook niet meer voor ons. En het grote nadeel is als je ouder bent zoals ik 60 zijn de ogen ook niet meer zo goed. Laten ze het a.u.b. weer terug draaien dat het op vrijwillige basis kan om de avonddiensten te doen voor de 55+er.
Door Lisette ziekenverzorgende
Geplaatst op 8 april 2011 om 20:41
Ik ben 58 jaar en ben nog nooit ziek geweest. Ik hou van mijn werk, leef gezond en heb een positieve instelling.
Ik ken collegae die 30 zijn en het werk veel zwaarder vinden als dat ik het vind.
Ik denk dat het niet alleen met leeftijd te maken heeft.
Door Lies
Geplaatst op 8 april 2011 om 13:22
Reactie op Lydia: ik vind mezelf echt geen "zeur", en met een positieve instelling kom je inderdaad een heel eind maar daar los je de problemen door de bezuinigingen echt niet mee op. De mensen in de zorg doen dit met hart en ziel en dat weet de overheid ook, staken doen we niet omdat we de bewoners dit niet willen aandoen. als er in het bedrijfsleven bezuinigt wordt is dat het eerste wat ze daar roepen, en vaak ook iets mee bereiken.
En met "ik"ben ik het volkomen eens, we doen geen liefdadigsheidwerk.
Dus praat niet over "zeuren", mogen we ons hart ook eens ergens luchten?
Door ik
Geplaatst op 7 april 2011 om 11:52
De zorg is een zwaar beroep, en de werkdruk is hoog. Moet daar altijd over "gezeurd" worden? Het is maar wat je zeuren noemt. De laatste tijd is de werkdruk alleen maar hoger geworden en de ene bezuiniging volgt de andere, en meestal is de werkvloer de klos. Regelmatig kom ik reactie tegen die zeggen dat er gezeurd wordt, dat het zo'n mooi beroep is dat het niet erg is als het liefdeswerk is en dat je blij mag wezen dat je werk hebt. Dat vind ik flauwekul. Dat je naar de clienten possitief bent, niet meer als normaal, maar telkens de rotzooi van slecht beleid (politiek) en management op ruimen en meer inleverenen nog harder lopen zodat alles toch nog gedaan wordt, geen denken aan. Dan wordt naar boven alleen maar het signaal afgegeven dat het nog wel wat goedkoper kan. Ik merk nu al aan mijn lichaam dat ik niet tot mijn 67 in de zorg kan blijven werken. Ik hoop binnenkort aan een nieuwe opleiding te beginnen zodat ik over 2 jaar, op mijn 45ste nog een andere baan kan krijgen die wel vol te houden is. Juist omdat ik op mijn werk zie dat mijn collega's van boven de 55 veel nachtdiensten draaien i.v.m. zorgzwaarte of het advies krijgen maar minder uren te gaan werken als ze aangeven dat het fysiek te zwaar wordt.
Door Ine
Geplaatst op 6 april 2011 om 19:32
Ik ben 56 jaar en werk al 27 jaar in het zelfde verzorgingshuis. Op mijn werk heb ik mij nog nooit negatief uitgelaten over bep. situatie`s en ik zie altijd lichtpuntjes. Maar het houdt een keer op!!!. Ze proberen je van alle kanten te pakken !!! Gelukkig hoef ik niet tot mijn 67 ste maar ik zou het lichamelijk ook niet kunnen want het is een zwaar beroep. Ik heb een hele positieve instelling maar daar wordt de werkdruk niet minder van. WAS HET MAAR WAAR
Door Lydia
Geplaatst op 6 april 2011 om 08:49
Ik begrijp niet waar jullie het over hebben.
Ik ben ouder als 55 en ga nog elke dag dat ik werk met plezier naar mijn werk.
Ik heb niet maar een "paar uurtjes". Nee, ik werk meer!.
Het is niet altijd roze geur en maneschijn, volledig mee eens.
Als 55 + er heb je wel een slast van heel kleine kwaaltjes ( diegen die ernstig ziek geweest zijn er buiten gelaten)
Maar wanneer we ons positief opstellen en niet steeds mekkeren over wat een seen keertje tegenzit, en de positieve zijd er eens van zouden oppakken, gaat ons functioneren met rasse schreden omhoog! Kunnen we de stagiaires die we mogen begeleieden motiveren, zijn we een steunpunt voor de jongeren en ga zo maar door.
Als wij als ouderen steeds tegendraads gaan reageren, hoe kunnen en willen wij de jongeren dan motiveren om in de zorg te gaan?
Ik besef heel goed dat het soms niet makkelijk is. Maar kijk eens naar diegene waar we zorg aan leveren.
Zij leveren het meeste in....
Waarom wij dan niet?
Lieve collega 's, hou aub op met negatief te zijn en laten we ons possitief op en open stellen, dat zou onze werkdruk en alles er om heen heel anders uuitvallen, ook naar de thuissituatie!
EEN POSITIEVE GEEST IS GOED VOOR DE WERKVLOER EN OOK VOOR HET GEZINSLEVEN.
Door Vicky
Geplaatst op 6 april 2011 om 00:08
Sta achter Monty5, Henk en INe.
Ben ook 55 jaar.
Na zware operatie (longkanker 1997) begon ik weer na een jaar. Solo Deo Gloria.
Uitval nihil op 1x per jaar misschien een griepje van een paar dagen..
Maak me niet boos...Als jongere collega,s nu zoiets mankeren zijn ze 2 jaar uit de running.
dan de instroomtijd weer.... Prima als je dat nodig hebt...???
Dan nu de jeugd die denkt alles te weten en om de klip/klap in de ziektewet zit.
Verantwoordelijkheid nihil.
Hier bedoel ik ook jonge managers mee.... Hun pakkie an? Nee ze zijn het weekend vrij...dus zoek het uit.
Door Monty5
Geplaatst op 5 april 2011 om 22:25
Volgens mij hebben de 55+ers een beter wwerkvermogen want ze zijn minder vaak ziek dan hun jongere collega`s die om de haverklap last hebben van allerlei kwaaltjes. Tegenwoordig wordt alles afgeschoven op de ouderen.
Door Marga
Geplaatst op 5 april 2011 om 22:11
Ik kan me helemaal vinden in bovenstaande berichten. Vooral de avonddiensten in de winter is voor 55+ een zware belasting. Je rent van het ene adres naar het andere. En tijd voor onze clienten ho maar. Het ene zorgdossier is nog niet ingevuld of er komt alweer een nieuwe. Het word er voor ons niet gemakkelijker op. Maar net zoals je zegt wij houden van onze clienten maar de rest er omheen is waardeloos.
Door Lies
Geplaatst op 5 april 2011 om 20:06
Ik hoor ook bij die doelgroep, en het ligt niet alleen aan de leeftijd, maar vooral aan de bezuinigingen. Steeds minder inzet van personeel en bewoners worden pas opgenomen als het ziektebeeld al in een ver gevordert stadium is, daardoor dus meteen intensieve zorg nodig. Je loopt de hele dag achter de feiten aan, en waar het om gaat, de bewoner, daar heb je eigenlijk geen tijd voor, want de ZZP pakketten laten dit niet toe.
Hoever zijn we gezonken in onze zorgverlening!!
Overheid, wordt eens wakker.
Door carolina
Geplaatst op 5 april 2011 om 19:07
Tot voor een aantal jaren kon je in de zorg op je 58ste al uitstromen als je je jaren had gemaakt (gestart op je 18 tot 58 is 40 jaar) maar met al de veranderingen is dit nu niet meer mogelijk.
Je kon toen al eerder beginen aan afbouwen, het is niet voorniets dat de zorg als een zwaar beroep wordt gezien. Maar daar wordt in de huidige cao geen rekening meer mee gehouden.
De jongere van vandaag zien dat werk niet zitten omdat ze te zwaar vinden, dus het ligt niet aan het vermogen van de oudere werknemers in de zorg dat de uit val hoog is.
Als ik op de werkvloer kijk zijn het vaak de ouderen die door werken ook al zijn ze ziek. de jongere hebben veel sneller de neiging om zich ziek te melden.
Daardoor plegen de oudere meer roofbouw op hun lichaam. Dus een goede begeleiding, het herkennen en erkennen van je grenzen zou het langer door kunnen werken in de zorg (wat je het liefste doet) kunnen bewerkstellen.
Om nu nog weer te gaan leren voor een ander beroep is voor veel 50 plussers een hele opgaven want ze zijn nu eenmaal verknocht aan hun werk.
Door Henk Knol
Geplaatst op 5 april 2011 om 17:46
De vraag is wie er aan de slag moet! Het probleem is al decennia geleden door de toenmalige bedrijfsvereniging BVG gesignaleerd, met als boodschap aan de werkgevers: zorg voor betere arbeidsomstandigheden en (tijdige!) scholing. Kennelijk is er te weinig aan gedaan. Niet (het werkvermogen van) de oudere werknemer is het grootste probleem, maar de organisatie en de zwaarte van het werk.
Door Marcella
Geplaatst op 5 april 2011 om 16:49
Ik werk in de thuiszorg en merk dat vooral de gebroken diensten dus ochtend en avond werken een zware belasting wordt.
Ook vanwege het feit dat de zorgvraag steeds zware wordt van de client.
Door meintje
Geplaatst op 5 april 2011 om 15:58
inderdaad de voorzieningen om met feestdagen en onregelmatige diensten te schrappen uit de cao is niet goed laat de jongeren deze diensten overnemen dan blijft er nog genoeg over voor de 55plusser
Door Ciela
Geplaatst op 5 april 2011 om 15:40
Aangezien men bang is aan tekorten in de zorg, zal dit alleen maar meer worden als er veel van de 55 jarige uitvallen of voor iets anders kiezen.
Waarom koestert men niet wat men heeft.
Waarom zijn de fijne voorzieningen geschrapt uit de CAO.
55 plussers vrij stellen van onregelmatige diensten en op vrijwillige basis deze diensten laten doen als men dit toch wil.
Dit houd de 55 plussers langer vitaal en behouden voor de zorg!!
Door Ine
Geplaatst op 5 april 2011 om 15:39
Hier moet ik toch even op reageren!!!! Het is de hoge werkdruk die ons de das omdoet en de oudere werknemer wil meer tijd hebben om goede zorg te kunnen bieden en die is er gewoon niet.
Als ik `s-avonds naar huis ga is dat meer met een ontevreden gevoel als met een tevreden gevoel.
Door Rob Krol
Geplaatst op 5 april 2011 om 15:30
In de kop van TvV nieuws en de eerste regels van het artikel wordt gesproken over 'het werkvermogen van de 55+er'.
Dit suggereert dat het gaat om persoonlijke eigenschappen van oudere medewerkers in oa de zorgsector. Verder in het artikel komt een andere werkelijkheid naar voren: werken in 'begrensde mogelijkheden' en 'behoorlijke fysieke en mentale belasting' die 'minder met leeftijd te maken heeft dan men denkt'.
Het zou een vakblad sieren om zorgvuldiger om te gaan met beeldvorming rond de eigen doelgroep.
Dit laat onverlet dat naast werkgevers ook de werknemers een eigen verantwoordelijkheid hebben bij het voorkomen van uitval. De vraag is alleen aan welke kant hier de 'begrensde mogelijkheden' het meeste parten spelen.
Volg ons en blijf op de hoogte van het laatste zorgnieuws.
Ouderen en warmte 
