Reacties
Door utopia
Geplaatst op 17 juni 2008 om 10:43
Al jaren zijn deze beelden en ebrichten schering en inslag. Schulvraag?????
De politiek en wisselend beleid maakt bestuurders onzeker en laat ze op eieren lopen. Bedrijfsmatig denken, met behulp van hotelbobo's, organisatieadviseurs en fiancieel experts verdringen oog en deskundigheid coor zorg.
Ik begrijp werkelijk net dat hier nog ieamd verbaasd over is.
het aanstellen van toezichthouders en bestuurders die werkelijk nog willen knoken voor zorg (let wel ik heb het niet eens meer over kwaliteit) en die niet gaan voor eigen belang (hoeveel euro's mag ik beheeren dus hoeveel kan ik nu vragen, en vooral hoe belangrijk ben i nu. zal zeker helpen. Maar ja, dat is utopie, dus ik ben bang een verloren zaak. Tenzij....bestuurders weer mens durven te zijn en er voor gaan knokken en het risico durven te nemen op hun hun neus te gaan.
En vooral door regelmatig te horen, zien, ruiken en er te zijn op de plek wara het werkelijk gebeurd.
Door Mieke de Koning
Geplaatst op 2 juni 2008 om 20:37
Ik ben bewindvoerder van een demente kennis, die ik wekelijks bezoek in het Psychogeriatrisch Centrum Mariënhaven in Warmond. De de verzorging van de patiënten is er uitstekend als de bejegening van familie en kennissen die op bezoek komen is hartverwarmend. Vele malen heb ik van de verpleging te horen gekregen hoe dankbaar ze mij zijn dat ik iedere week kom en altijd met die meneer ga wandelen. Ik krijg vaak na onze wandeling een kop soep aangeboden, en de verpleging neemt altijd alle tijd om het verloop van de wandeling met mij door te nemen. Toen ik met de broer van die patiënt onverwacht \'s avonds verscheen om de verpleging te waarschuwen voor een bezoeker die minder goede bedoelingen had, werd e.e.a. meteen in het dossier vermeld en werd ons verzekerd dat die bezoeker geen toestemming meer zou krijgen om met die demente meneer naar buiten te gaan.
Ook de grote solidariteit onder de bezoekers is hartverwarmend. Ik kom er nu sinds februari 2007 zeer regelmatig,
en heb al verscheidene malen tegen de verpleging gezegd dat ik het voor mezelf jammer zou vinden als ik er niet meer heen hoefde. Rob, je zou je ogen uitkijken op afdeling De Boeg van Mariënhaven in Warmond!
Door Anabel Schuit
Geplaatst op 29 mei 2008 om 15:59
Het rondom 10 filmpje is ook te zien op deze site, geloof ik. In de filmpjes, de derde. Voor geinteresseerden...
Door Rob Fabrie
Geplaatst op 29 mei 2008 om 15:26
Naar aanleiding van de reactie van Godelieve:
Inderdaad, het kan ook anders en hier en daar gebeurt dat ook. In de uitzending van Rondom 10 van 3 mei j.l. nam ook een directeur deel van de Herbergier, een kleinschalige woongemeenschap in Arnhem; dus met nadruk geen verpleeghuis! Voor details zie de uitzending van Rodom 10 in het archief (NCRV)
Deze man vertelde dat hij werkte via persoonsgebonden budgetten en daardoor niet of nauwelijks gebonden was aan allerlei bureacratie. Volgens hem konden zijn mensen daardoor veel meer tijd aan patienten besteden.
Deze woongemeenschappen zijn echter zeldzaam. Er bestaan echter wel veel grote verzorgingsfabrieken(verpleeghuizen) waar de economie veruit het belangrijkste is.
Ik geloof ook dat een groot aantal verzorgenden graag anders zou willen maar door de wijze waarop de zorg aan hulp behoevende ouderen in Nederland is georganiseerd, de mogelijkheid niet krijgt. Ik denk daarom dat dit onderwerp, nu het duidelijk in het nieuws is, daar ook moet blijven totdat de stijfkoppige politici, instanties en zorgmanagers gaan beseffen dat ze hun draagvlak in Nederland kwijt zijn!
Daaraan kan iedereen die hart heeft voor mensen bijdragen, door er over te blijven praten, ageren enz.
Door Godelieve Munter
Geplaatst op 29 mei 2008 om 12:33
In en in triest als je alle reacties leest !!!
Ik ben zelf bijna 30 jaar werkzaam in de ouderenzorg, en met verschillende doelgroepen gewerkt. In het verleden zou ik zeggen: heel herkenbaar deze klachten...maar momenteel werkzaam in een woongroep "Koriander" te Heinkenszand in Zeeland, kleinscha;lig wonen voor clienten met dementie,vanuit de Stichting SVRZ en kan met mijn hand op het hart zeggen: HET KAN OOK ANDERS!!
In "onze '" woningen is het daadwerkelijk hoe het hoort!, als merdewerker zeg ik vaak; "het is een betaalde hobby": zorgen voor 6 bewoners,belevingsgericht, op een unieke locatie en een prachtige leefomgeving. Als medewerker ken je de mensen door en door, je geeft ALLE mogelijjke zorg: samen eten ,koken, samen de was, samen koffie drinken, samen spelletjes doen, zingen,wandelen, boodschappen...
Ik ben van verzorgende naar begeleider gegaan: werkzaamheden zijn heel breed: van de wc poetsen tot de catheter plaatsen. En het allermooiste: je ziet resultaten: bewoners voelen zich veilig, het is vertrouwd, voelen zich in hun waarde gelaten doordat zij overal bij worden betrokken.
Een dankbare en trotse verzorgende naar de organisatie SVRZ toe: een beleid en visie die zij naar medewerkers en clienten toe daadwerkelijk uitdragen!
Het kan dus ook anders, met dezelfde middelen !
Door Rob Fabrie
Geplaatst op 28 mei 2008 om 10:10
Ik wil u een ingezonden brief in het Brabants Dagblad van 7 weken geleden niet onthouden:
Vliegende Florence
Nu overheerst nog het ongeloof over de situatie waarin ik eergisteren terecht kwam. Via een uitzendbureau heb ik een avonddienst gewerkt in een verpleeghuis voor ouderen met dementie. Om 4 uur eergisteren stapte ik daarbinnen en om 10 uur stond ik verdwaasd weer op de stoep. Eerst heb ik met twee collega's 26 bewoners te eten gegeven. Dementerend zijn betekent vaak niet meer weten wat de bedoeling is en hoe een handeling ook alweer gaat. Dan is er hulp nodig, maar met drie verzorgenden voor 26 mensen is daar weinig tijd voor. Na het eten bleef een collega in de huiskamer: onrustige bewoners ge-
rust stellen, drinken ronddelen, opruimen, afwassen, medicijnen geven, enzovoorts.
Met de andere collega bracht ik 22 bewoners naar bed. Veelal met de tillift. Dat kost veel tijd. En die is er eigenlijk niet, ook niet om bewoners iets uit te leggen of om iets in hun tempo te doen. Nee, we hadden krap 10 minuten per bewoner: ophalen, uitkleden, nachtkleding aan, in bed, welterusten de volgende.
Dit heeft niets meer met 'zorg' te maken. Dit is zo goedkoop mogelijk mensen onderbrengen. Nog een gemak dat ze niet protesteren.
Ria den Otter ( Den Bosch
Door Rob Fabrie
Geplaatst op 28 mei 2008 om 09:59
Ik ben degene die tijdens Rondom 10 op 3 mei j.l. provocerend opmerkte dat de verpleeghuiszorg bezig is om af te glijden naar het niveau "Dierenasiel"; het opslaan van niet lange economisch nuttige mensen, hokken schoonmaken en voederen!
Opmerkelijk was dat kamerlid Jan de Vries (CDA) in die uitzending zei dat hij daar niet van schrok, en dat het CDA veel meer van dit soort klachten kreeg!
M.a.w. de politiek weet het, erkent het maar doet er niets aan!
Ik heb ook aangegeven dat het probleem ligt bij de verdeling van het geld. een veel te groot deel van het geld gaat op aan indicatiecommissies, management, bureaucratie, nieuwe gebouwen (demente bejaarden beseffen niet of ze met 1 of meerdere mensen op een kamer liggen; ze hebben meer behoefte aan goede elementaire zorg). Vervolgens is er bitter weing geld over voor de handen aan het bed; en dan wordt er dus bezuinigd op de kwaliteit van het personeel.
De verpleeghuisdirecteuren vertelden ook dat een verzorgende ongeveer 40% van zijn/haar tijd besteed aan verzorging en de rest aan allerlei papierwerk, vergaderen, etc. Als je dus de paspierhandel weg haalt bij de verzorgenden, verdubbel je eenvoudig de tijd per patient. Helaas kon dat niet, aldus de directeuren, want om een zorgcontract te krijgen moeten de protocollen en het overige papierwerk in orde zijn.
Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Het gaat allang niet meer om de hulpbehoevende patiënt, maar om besparen van geld; ouderen en zwakken worden gezien als economisch nutteloos, vooral als hun verzorging geld gaat kosten!
En de huidige maatschappij (met de politiek voorop) wil dat eenvudig niet uitgeven. Vandaar mijn statement dat Nederland geen beschaafd land meer is!
Door carla
Geplaatst op 28 mei 2008 om 01:05
ik ben leerling niveau drie, nog een maand te gaan, ik hou van mijn werk. ik wil graag verder om niveau vier te doen. heb dit gemeld op mijn werk. maar helaas, ik moet dan eerst maar een paar jaar gaan werken als oproep kracht om te kijken of ik wel echt wil (???) ik wil graag en vraag niet zomaar om een vervolgopeliding. ik weet ook wel het echte antwoord, dan word ik te duur.
de verpleeghuizen hebben liever ongeschoolde krachten, lekker goedkoop. nu wil er een jong iemand blijven , word het door het huis zelf tegen gewerkt. ik heb zelfs aangeboden de opleiding zelf te betalen, maar helaas. mede collega,s begrijpen het ook niet, maar helaas wanbeleid en rode cijfers geven geen ruimte. op deze manier stoot je toch alles af, ook mensen die wel willen en hart voor hun werk hebben. misschien moet de politiek daarf eens naar kijken. er zijn namelijk best mensen die wel willen maar worden tegen gehouden door het verpleeghuis zelf. en als je geen stage plek hebt, kan je dus gewoon verder.
Door anneke
Geplaatst op 28 mei 2008 om 00:51
ik kan op twee manieren reageren, als insider en out sider. ik werk voor een stichting, waar ik met grote regelmaat tegen dingen aanloop. als beroepskracht weet ik legio dingen, te weinig personeel, ongekwalificeerde zorg, slecht beleid, slechte planning, de hkz gehaald maar vraag niet hoe, inspectie bezoek, geloof me van te voren echt wel bekend en juiste bezetting geplaatst die dag en mensen aangewezen om met ze te praten.
als out sider en mantelzorger zie ik meten met twee maten, klachten worden afgedaan alsof het niets voorstelt, doe je het officeel, word je met een kluitje in het riet gestuurd. klachtencommisie is een lachertje, stelt echt niets voor. weten niet eens waar het over gaat, stukken kennen ze niet. en omdat ik ook medewerker ben herken ik ze wel terdege, dus hoezo onafhankelijk???
maar lees je de website van de stichting?? ja dan wil iedereen er wel wonen. helaas is de praktijk wel anders hoor. gewoon negeren is het motto.
als de zorgverlening op deze manier doorgaat wil ik hier niet meer bijhoren. om maar niet te spreken van de eigen bijdrage die je moet betalen. want je blijft het zelfde betalen (als bewoner) maar alles word terug gedraaid. geen toetjes meer door de week, 1 koekje per dag, geen extraatje meer op brood.
in mijn situatie betekend het gewoon wat ik werk voor de stichting, draag ik af gelijk weer af aan kosten. geen probleem, als dan de zorg goed zou zijn. maar in dit geval is het schrijnend. een schone inco? sorry berekend op 1,2 per bewoner per dag.een nat bed, willen ze extra onderleggers ook nog doorberekenen aan familie. dat ze in de rode cijfers zitten is te danken aan wanbeleid en een veel te zware top. maar wie is er de dupe??? de bewoner die niet verschoond word, geen koekje krijgt, geen extra sapje enz. en het personeel die direct aan het bed staat. die willen best wel anders. maar er is niemand, en doe je op eigen houtje wel de dingen die de bewoner zou willen word je daar echt wel op aangesproken.
zo kan zorg nooit bedoeld zijn en gun je toch niemand. ik ken geen mens die vrijwillig voor een leven in een verpleeghuis kiest, dit overkomt je, laten we proberen om dit zo waardig en plezierig mogelijk te laten zijn, in hoever mogelijk.
maar zoals het nu gaat??
nee dit wens je niemand toe
Door over diverse verpleeghuizen
Geplaatst op 28 mei 2008 om 00:49
lauwershof
Het is bedroevend dat het met de zorg voor (meestal) je ouders zo slecht is gesteld.
Mijn moeder zij al ik kom hier niet levend uit en na nog geen 1/2 jaar is dat bewaarheid geworden, je kan het personeel ook niet kwalijk nemen er zijn te kort handen voor al het werk.zij viel regelmatig op de afdeling wat haar ook diverse breuken opleverde en na operatie zwaar dement werd, zij is vervolgens met morfine ingespoten te zijn overleden, het is een drama wat er in de tehuizen gebeurd er zijn geen woorden voor als je ermee word geconfronteerd.
De vrijwilligers die ook veel werk verrichten alle lof voor deze mensen alleen ook zij zijn niet in staat om alle ellende wat in de tehuizen gebeurd op te vangen, zo oud worden is een straf voor de mensen zelf welke smeken om dood te zijn ook de familie zijn radeloos en kunnen niets doen omdat ze zelf ook hun leven hebben, Waar moet dat heen “oud worden is een last voor de maatschappij”, en men zet de ouderen maar in de hoek het is verschrikkelijk om zo oud te worden.
Door Jannes Koetsier, arts, auteur
Geplaatst op 28 mei 2008 om 00:26
Prima actie dit meldpunt van de TvV.
Er is veel mis in de gezondheidszorg. Zie bijvoorbeeld de verhalen op degezondepatient.nl . Als je dan ook nog hoort dat we voorthobbelen richting een uitgave van meer dan 5 miljard voor gevechtsvliegtuigen, dan wordt je nog kwader over het zogenaamde gebrek aan geld voor de langdurige zorg.
Door verontruste familieleden
Geplaatst op 27 mei 2008 om 22:17
op wwww.laatjenietkisten.com staan kamervragen nav het gegeven dat de V&VN meldingen van hulpverleners doorspeelt aan de inspectie.
Wij als familieleden vinden het niet kunnen dat de poltiek accepteert dat de inspectie familie al jaren afscheept met klachtprocedures die niet werken en nu meldingen uit de beroepsgroep wel gaat behandelen. Wij vinden het ook niet kunnen dat er een ronde tafel gesprek in Den Haag plaatsvindt zonder www.laatjenietkisten.com te horen.
Nu wordt er over clienten en hun familie gepraat en als ze met www.laatjenietkisten.com zou praten, met familie van clienten.
de laatjenietkisten kamervragen zijn:
1. Het ronde tafel gesprek van 29 mei met de vaste Kamercommissie is kennelijk al geweest, want een aantal deelnemers hebben vooraf al zaken gedaan, zo blijkt op de website van V&VN.
2. Families melden al jaren vaak vergeefs allerlei wantoestanden en krijgen dan meestal een standaard brief van de inspectie dat ze naar de klachtencommissie moeten omdat hun klacht een incident betreft. Het oprichten van een meldpunt door de V&VN naast de meldpunten van de inspectie bewijst dat er dus meer dan alleen maar incidenten zijn!!!!
3. Terwijl families al jaren melden aan de inspectie en afgeserveerd werden, kan ineens de beroepsgroep als ze aangeven dat hun melding gemeld mag worden doorgegeven worden aan de inspectie, wie bepaalt nu zo een afspraak? Is dat de beroepsgroep, Actiz, de inspectie, het CDA?? En hoe verhoudt zich dit nu met de wet klachtrecht???
4. Realiseert de V&VN, Actiz en de inspectie zich dat zij mogelijk door allerlei lopende klachtprocedures en tuchtzaken wandelen als melders van zowel familie als verzorgenden gaan melden over dezelfde kwesties???
5. Wat is de afspraak met de inspectie hoe zij de meldingen registreren en openbaar maken??
6. Wie heeft de opdracht van de inspectie goedgekeurd? Is dat de minister? De staatssecretaris?
7. En waar zijn de vakbonden in dit verhaal?
Door Francis Bolle (Senior beleidsadviseur V&VN)
Geplaatst op 27 mei 2008 om 15:28
Te weinig collega's om nog goede zorg te kunnen bieden. Een tekort aan middelen en gebrek aan tijd. Verzorgenden en verpleegkundigen worden dagelijks geconfronteerd met de gevolgen ervan, met alle emoties van dien. Naast de recente V&VN publicatie 'hoe ga je om met schaarste in de zorg' is V&VN ook een meldpunt gestart om signalen van medewerkers te verzamelen. Deze signalen nemen wij mee met tijdens het debat over de verpleeghuiszorg om zo verzorgenden en verpleegkundigen en stem te geven, en de signalen op tafel te krijgen.
Francis Bolle
Door LAATJENIETKISTEN
Geplaatst op 27 mei 2008 om 13:54
wij krijgen veel kopie van meldingen via ons meldpunt voor clienten en hun familieleden op www.laatjenietkisten.com
Wat familieleden en clienten ons melden is dat zij het ongehoord vinden dat klachten die de V&VN worden doorgespeeld aan de inspectie terwijl er nog geen kamerdebat heeft plaatsgevonden waaruit blijkt dat dit past binnen de wet klachtrecht.
Vraag-gerichte zorg? Dit boek geeft praktische tips, voorbeelden en ideeën om beter aan de individuele vraag van cliënten te voldoen.
Meld je
Dit maakte de organisatie woensdag bekend. V&VN wil ook goede voorbeelden van dagelijkse zorg achterhalen waarvan andere instellingen kunnen leren. De Inspectie voor de Gezondheidszorg maakte kort geleden bekend dat de kwaliteit in de verzorgings- en verpleeghuizen licht verbetert, maar dat de veranderingen heel langzaam gaan. Als medewerkers tegen problemen aanlopen die te maken hebben met de kwaliteit van de zorg, kunnen ze die melden op http://www.venvn.nl/.
